در سیسستم Pos، استخراج کننده ی یک بلوک به طور قطعی انتخاب می شود و هر کسی نسبت به دارایی خود از آن ارز در نگهداری شبکه شریک می‌شود. به عبارت دیگر، سیستم Pos شانس بیشتری برای انتخاب یک بلوک می دهد. سیستم مذکور اجازه می دهد که از افزایش هزینه های انرژی و مشکلات استخراج معادن اجتناب شود. این مفهوم بیان می کند که یک فرد می تواند معامله یا اعتبار معاملات بلوک را با توجه به تعداد بسیاری از سکه هایی که در اختیار دارد، نگهدارد. یعنی هر شخص با در اختیار داشتن انواع ارزهای رمز پایه بیشتر در فضای استخراج، قدرت بیشتر استخراج معدن را در اختیار خواهد داشت.

در روش اثبات سهم الشرکه ، مفهومی به نام عمرِ سکه تعریف شده و مبنای تعیین برنده رقابت در ساخت بلوک جدید قرار می‌گیرد. عمر سکه به معنای مدت زمانی است که هر سکه در نزد یک نفر باقی می‌ماند. به عنوان مثال وقتی که شخصی ۵ سکه را از یک شخص خریداری کرده و به مدت ۱۰۰ روز نزد خود نگه می‌دارد، مالک ۵۰۰ سکه-روز خواهد بود. وقتی که این شخص سکه‌های خود را خرج می‌کند، این میزان عمرِ سکه از بین می‌رود. سیستم اثبات سهم الشرکه (Proof of Stake) ابتدا در سال ۲۰۱۲ توسط Sunny King و Scott Nadalدر مقاله ای به منظور حل مشکل مصرف انرژی بالای استخراج بیتکوین و آثار مخرب آن بر محیط زیست مورد توجه قرار گرفت. در آن زمان، برای نگهداری شبکه بیت کوین، روزانه به طور متوسط ۱۵۰ هزار دلار هزینه می شد که این رقم امروزه بالغ بر ۷ میلیون دلار است. بنابراین این سیستم نوعی از الگوریتم است که با استفاده از آن شبکه ارزهای رمزپایه مبتنی برزنجیره بلوک قصد دارد با کمک آن به توافق توزیع شده دست یابد. با این حال، این مکانیسم اجماع، مشکلات خاص خود را دارد که به شرح زیر می باشند :

۱- توزیع : از آنجا که مزایای بلوک به دارنده گان آن می رسد، این سیستم در ابتدای امر چگونه سکه ها را توزیع می کند ؟

۲- انحصارطلبی : کسانی که تعداد قابل توجهی از سکه ها را دارند، اکثریتی از تمام سکه های آینده را نیز دریافت می کنند.

توضیخ اینکه در روش اثبات سهم الشرکه، هر فردی که سهم بیشتری از عمرسکه ها داشته باشد به این معنا که مقدار بیشتر سکه را برای مدت طولانی‌تر نگه داشته باشد، شانس بیشتری برای ساختن بلوک جدید خواهد داشت. یعنی میزان و مدت زمان مالکیت سکه‌ها مبنای رقابت است.

۳- حمله ۵۱ درصدی : همانند روش اثبات کار در این سیستم نیز امکان وقوع حمله مذکور وجود دارد.

درحالت عادی جایزه استخراج به اولین پاسخی که ارائه می شود تعلق می گیرد و در این لحظه همه کاربرها دفتر کل خودشان را بروز می کنند. حمله ۵۱ درصدی زمانی اتفاق می افتد که اکثر دستگاه های استخراج در اختیار یک گروه یا یوزر یا تعدادی مشخص از گروه ها باشد. درحال حاضر بخش عمده ای (بیش از ۵۰درصد) از قدرت فرایند استخراج در اختیار ۵ گروه است. بنابراین می توان اینطور نتیجه گرفت که اگر این اکثریت در کنترل یک عده خاص باشد که در واقع هست، آن گروه خاص می تواننند یک تراکنش را دوبار تایید کنند و چون قدرت بیشتری دارند می توانند تراکنش نادرست را درست تلقی کنند.

۴- زمانیکه سیستم اثبات سهم الشرکه با مجموعه ای از شروط با وزن وقوع یکسان روبرو می شود، یک بلوک اضافه می کند. با این وجود زمانی که دو اعتبار سنج بطور همزمان با این شرایط مواجه می شوند سیستم مذکور یکی از دو معامله را ثبت و تایید می کند. مشکل فرضی زمانی اتفاق می افتد که تمام اعتبارسنج ها بلوک را تایید کنند زیرا هیچ هزینه ای برای تایید معامله وجود ندارد. بنابراین یک درصد از دارنده گان می توانند بطور بالقوه با صرف دو بار پرداخت سکه هایشان یک بلوکی را تایید کنند که قبلا توسط یک اعتبار سنج دیگر تایید شده است.

منبع ترجمه فارسی: ارزدیجیتال
ویرایش مجدد: آتادپی Atadpay

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست